คนเราก็ไม่ต่างอะไรกับใบไม้หนึ่งใบ
รักคุณเท่าฟ้า
หากฉันบินบินไปได้ดั่งนก ฉันจะบินบินไปในนภา
หากฉันลอยล่องลงเหนือฟากฟ้า ฉันจะมองลงมายังพื้นดิน
โลกมนุษย์แสนกว้างใหญ่เหลือเกิน ยิ่งมองยิ่งเพลินจำเริญหัวใจ
พื้นแผ่นดินแลดูเป็นสีเขียว พื้นแผ่นน้ำแลดูเป็นสีคราม
หากจะเคยมีใครตั้งคำถาม ความงดงามของโลกอยู่หนใด
โลกมนุษย์แสนกว้างใหญ่เหลือเกิน ยิ่งมองยิ่งเพลินจำเริญหัวใจ
...
ความงามความรักมีมาตามธรรมชาติ
เติมวาดแต่งแต้มแสงสีตามในใจตน
มีฟ้ามีน้ำมีดินหินทรายและผู้คน
ร่วมสุขทุกข์ทนสร้างแผ่นพื้นดินไทย
........
หากคุณบินบินไปได้ดั่งนก ยามเมื่อคุณบืนไปในนภา
ยามเมื่อคุณล่องลอยบนฟากฟ้า มองลงมาเบื้อล่างยังพื้นดิน
โลกมนุษย์แสนกว้างใหญ่เหลือเกิน ยิ่งมองยิ่งเพลินจำเริญหัวใจ
.......
กระแสเสียงเพลงนี้จากฟากฟ้าแสนไกล
ฝากความในใจให้มวลหมู่ชนทุกคน
อันความเป็นจริงที่มองเห็นมาจากฟ้าเบื้องบน
ฟ้าอยู่ค้ำคน คนไม่อยู่ค้ำฟ้า
...........................
เพลงข้างบนชอบมาก ความหมายดี ฟังแล้วสบายใจมากๆ
แต่วันนี้มีแต่อะไรให้เบื่อหน่าย
แย่จริงๆเลย
เฮ้อ เป็นมนุษย์นี่ยากแท้ โดยเฉพาะเมื่อมีกิเลสเข้ามาพัวพัน ทำให้เกิดนั่นนี่มากมาย
วุ่นวานจริงๆ -*-
อ้าว ดูปลงๆยังไงไม่รู้เนอะ
แต่มันก็จริง เราอยู่เพื่ออะไร ชดใช้กรรม ก่อกรรม หรือพ้นกรรม
คงไม่มีใครบอกได้นอกจากตัวเราเอง
ตัวรู้ คือ อะไรนะ
มันอยู่ในกายมนุษย์ แต่เอ เราก็ไม่เคยสัมผัสมันเหมือนกัน หรือเราเพียงแค่มองข้ามมันมากกว่า
น่าน
พอดีกว่า
ดูปลงๆไงไม่รู้
วันศุกร์ครานี้ เหตุใดจึงหม่นหมองจัง *-*
.............................................
CCII
โกรธไปเหมือนไฟเผา ก็หัวใจของเราไปเผาทำไม???
